Latino Moderne

Le Summario de la Grammatica Sue

 Had Latin survived intact, without breaking up into its various dialects as found in the modern Romance languages, but had through the centuries undergone the same linguistic developments and changes as they, how would it appear in its modern form and what would its function be in the modern world? It would undoubtedly be the perfect bridge language for a United Europe and a Pan American interlanguage easily understood and learned by educated persons everywhere. Latino Moderne seeks to answer this question.

 Latino Moderne (LM) es le possession de alicuno qui volerea usar lo. Io sole requesto del usandos sues que le Summario de LM ne sera alterar ante que una Academia del Latino Moderne es formate in le futuro. Isto (espero!) impedira le confusion inar le lingua. Gratias. -David Th. Stark  <dtstark@snowcrest.net>

"Latino Moderne is the possession of anyone who wants to use it. I only ask of its users that the Summary of LM not be altered before an Academy of Latino Moderne is formed in the future. This (hopefully!) will impede confusion into the language. Thank you."

[return to my home page]

Contents

I. Introduction

II. Summary Grammar

1. The Alphabet

2. Accent stress

3. The Definite and Indefinite Articles

4. Nouns

5. Adjectives

6. Adverbs

7. Numerals

8. Prepositions

9. Verbs

  a. Regular Verbs in -AR  -ER & -IR

  b. Irregular Verbs DAR, SER, HABER & IR

10. Pronouns

III. Textos in Latino Moderne

1. Le Evangelio de Sancte Johannes Capitulo 1-3

2. Le Prime Epistola de Sancte Johannes

3. Le Credo de Nicea

4. Le Oration del Domine

5. Le "Babel Texto" Genesis 11:1-9

[back to top of page]

______________________________

Introduction to Latino Moderne

Modern Latin (LM) is the language of the ancient Roman Empire in contemporary form. Latin survives today as the foundation of several modern European languages, chiefly Spanish, Italian, French, and Portuguese. Via Norman French the English language has also been strongly influenced by the vocabulary and grammar of Latin.

Latin survives in the modern world, though covered with the modifications of its various dialects. The core language has continued in use. Modern Latin is the distillation of that surviving core language. Where there has been no surviving forms to follow the forms in Modern Latin have been drawn from analogy based on linguistic principles evident in the development of the romance languages and in the evolution of Ancient and Medieval Latin itself.

Modern Latin, like ancient Latin and all the modern romance languages, has personal endings on its verbal forms. Its pronouns are are regularly declined so as to provide clarity and freedom in expression.

Modern Latin should provide a good introduction to foreign languages for those who study it. Students will find that they can readily understand the other romance languages, and also have a solid foundation for the study of Classical Latin.

The basic vocabulary for LM, with a few minor variations and additions, is the same as that for Interlingua (IL). So those wishing to develop a LM vocabulary may wish to secure the Interlingua-English Dictionary (ISBN 0-8044-0188-8), or the excellent Concise English-Interlingua Dictionary by F.P.Gopsill & B.C. Sexton, published by the British Interlingua Society (ISBN [US] 0 917848012  [British] 0 951169505) at their local book store, or locate one of the several posted on the internet in various languages. LM has a different grammar than IL, but not a separate vocabulary. The two languages should be thought of as sister languages, and both are worthy of study and use.

David Th. Stark  <dtstark@snowcrest.net>  1996

[back to top of page]

Summary of Latino Moderne Grammar

1. The Alphabet

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z

In general the letters should be pronounced as in ecclesiastical (late medeval ) Latin, or as in modern Italian.

The Alphabet

Letter    Name      Sound

A a       Ah         a as in father

B b       Bey        b as in boy

C c       Cey        ts as hats w/e,i, or,y; c in cat w/a,o,u.

D d      Dey         d as in dog

E e       Eh          e as in essay

F f       Effe        f as in fire

G g      Gey        g as in gun, g as in gem before e or i

H h      Hacha      h as in house, or silent.

I i       Yota        i as in machine

J j        Jay         j as in jump, or, z in azure.

K k       Kay        k as in key

L l        Elle        l as in lake.

M m      Ema       m as in moon

N n       Ena        n as in now, not like Spanish ñ, which is ni in LM. senior.

O o       Oh         o as in old

P p       Pey        p as in pepper.

Q q      Queh       q as in queen, or k as in kay

R r       Ara         r as Spanish razon, not as r in art.

S s       Ese         s as in see

T t       Tey         t as top. s when after i, as in action.

U u      Yu         u as in under

V v       Vey        v as in victor

W w     Duple Vey  w as in water.

X x      Eks         ks as in taxi, or z as in xylophone

Y y      Eh Grek     y as in yam

Z z      Zed          z as in zebra

Practice saying the Alphabet in Latino Moderne until you know in by heart.

Vowels

The vowels are a, e, i, o ,u.

As in English y sometimes has vowel quality.

Pronounciation

Pronounce the letters as you would Italian and you will usually be correct.

th is pronounced as t. The tea  is pronounced "té".

ti followed by a, i, or is pronounced as "si". action is pronounced "ak-shon".

[back to top of page]

2. Accent Stress

The accent stress generally falls on the vowel which comes before the last cosonant in multisyllable words. In general Latino Moderne words will not have written accent marks.

[back to top of page]

3. The Article

a. The definite article:

Le is correct for all cases, genders and numbers.

La may be used when it doesn't confuse the meaning: La rosa belle The beautiful rose

(When in doubt use le. Le is always correct)

b. With the prepositione a and de the singular article le is written and pronounced al and del (a + le = al, de + le = del).

c. The singular article may also be abbreviated to l' .

e. The indefinite article:

un is correct for all genders and cases.

una may also be used for euphony or in poetry

(Same rule as above for le. When in doubt use un. Un is always correct.)

f. The indefinite article is used, in general, as in English. Unlike English, though, the definite article is used more often when a noun or substantive is specific or being emphasized.It is also used with names when they are being emphasized.

Le Latino Moderne es le plus bon lingua pro le communication international!

Latino Moderne is the best language for international communication!

[back to top of page]

4. Nouns

a. All nouns are considered neuter unless they refer to things that are actually masculine or feminine (i.e. men or women). (In poetry this rule may be relaxed.) To make gender clear when refering to a noun its ending may be changed to -a to show that it is feminine or to -e to show that iti s masculine.

Misha es una catta bona.  Misha is a good cat (feminine).

La catta Molly videva le cane stupide. Molly the cat (feminine) saw the stupid dog (masculine).

b. When a noun ends in a vowel it may be made plural by adding -s to it.

Misha e Molly son cattas bonas. Misha and Molly are good cats.

c. When a noun ends in a consonant it may be made plural by adding -es to it, or -as if feminine.

d. If the last letter of a noun is -c then it will be changed to -ch before being made plural.

[back to top of page]

5.Adjectives

a. Adjectives may be used to modify nouns or other substantives, or they may be used as substantives without an accompanying noun. When used as substantives they will usually have the article (definite or indefinite).

Le bon sape le parolas del amabilitate. The good (man) knows the words of kindness.

La bon sape le parolas del amabilitate. The good (woman) knows the words of kindness.

But this would be better (more clearly) expressed as:

La bona sape le parolas del amabilitate.

b. Adjectives used before a noun need have no inflection or agreement with the noun.

Le bon homines. The good men.  La bon femina. The good woman.  La bon cattas. The good cats.

c. Adjectives, if used after a noun to modify it, may be made plural to agree with a plural noun. This is optional and stylistic, as they may also remain in their singular form in this position when modifying plural nouns. Adjective ending in -c in the singular, if made feminine with -a or made plural the -c will become -ch.

Le homine bon. The good man  Le homines bones. The good men.

Le homine ric The rich man.  Le homines riches The rich men..

La femina bona. The good woman.  La feminas bonas  The good women.

La femina richa. The rich woman.  La feminas richas. The rich women.

d. Adjectives of comparison are expressed by using the adverbs plus and minus with que.

Example:

Le sagessa es plus bon que le richessa.

Wisdom is better than riches.

e. Superlatives are formed with le plus and le minus.

Le plus bon   The best

Le minus bon The worst

f. Adjectives of comparison may also be formed by using:

magne  great

major  greater

maxime or, le major  the greatest 

bon  good

melior  better

optime or, le melior  best

mal  bad

pejor  worse

pessime or, le pejor  worst

parve small

minor  smaller

minime or, le minor  smallest

Remember, when adjectives are used as substantives they will usually have the article.

[back to top of page]

6. Adverbs.

a. Adverbs provide depth of expression and the subtilities that create style and "feeling" in a language. Special care should be taken to learn the various meanings and proper useage of adverbs in LM from the vocabulary (They are essentially the same as in Interlingua). Primary adverbs must be learned from the dictionary and vocabulary lists, and they need no special remarks.

b. Adverbs may be formed from Adjectives by adding the suffix -mente to the full form of the adjective. Adjectives which end in -c will have the vowel a added before the suffix -mente.

Example:

Adjective: fidel  faithful

Adverb: fidelemente faithfully

ric rich   ricamente  richly

c. Adverbs of comparison are formed in the same way as adjectives of comparrison in 5. d. above.

[back to top of page]

7.Numerals.

a. The Cardinal Numbers.

0 zero

1 uno one         10 dece  ten

2 duo two         20 vinte  twenty

3 tres three       30 trente thirty

4 quatro four     40 quaranta forty

5 cinque five     50 cinquanta fifty

6 sex six         60 sexanta  sixty

7 septe seven    70 septanta seventy

8 octo eight      80 octanta  eighty

9 novem nine    90 novanta  ninty

100 cento 1,000 mille 1,000,000 million

1,000,000,000 billion 1,000,000,000,000 trillion

(There has been some questions raised about American usage and European usage in the numbers billion and trillion. Final determination on this will have to be made later by a Latino Moderne Academy. For now, the above may be used. Perhaps it will be wisest to use both the written numbers with the symbols for these two numbers until usage is finally determined so as to avoid both confusion and insistance on nationalistic usage.After all, the purpose of LM is to aid international communication and good will, not create arguments over how to express the national debt. "What comes after a trillion?") 

b. Mixed numbers are formed by putting numbers together.

Example:

237, duocento-trente-septe.

1994, Mille-novemcento-novanta-quatro.

325, trescento-vente-cinque.

1066 Mille-sexanta-sex.

c. The Ordinal Numbers.

1st prime (1e)         6th sexte (6e)

2nd secunde (2e)      7th septime (7e)

3rd tertie (3e)         8th octave (8e)

4th quarte (4e)        9th none (9e)

5th quinte (5e)        10th decime (10e)

last ultime

d. All other ordinals are formed from cardinals by adding the suffix -esime.

e. "Times", as in "many times " is expressed by vices.

Multe vices ille trovava le jornal in le arbore. Many times he found the newspaper in the tree.

Septe vices se mesme lavava in le Jordano. Seven times he himself washed in the Jordan. 

[back to top of page]

8. Prepositions

a. Prepositions are used before the word the modify.

b. Substantives do not take any special inflexion when used with a preposition.

c. When used with pronouns the pronouns may be in either the Indirect Object case or the Direct Object case.

d.Unique to LM is the preposition inar (in+a+ir= in+to+to go= into)to express the old latin in with the accusative case meaning into. For those who are uncomfortable with this coined word the use of in a may be used to express the same idea.

Le homine ambulava inar le domo. The man walked into the house. (He went inside it)

Le homine ambulava in a le domo. (same as above)

Le homine ambulava in le domo. The man walked in the house. ( He was walking around in it.)

Here are some of the common prepositions in LM:

Latino      English                     Latino        English

a, ad         to                           ab             from

ante         before                       apud         by, along side

circa        around, about               detra        behind

con         with                         contra       against

coram      before, in the presence of

de           of, from                    ex             from, out of

extra        outside, besides            trans          across, beyond

foras      beyond                      in             in

inar         into                        infra          below

intra        inside                       juxta          next to, by

per         by means of, through      post          after, behind

pro         for, in order to               sin           without, lacking

re           regarding, concerning       sub           under

super      above                  supra        over              

sur         upon, on

de + the article le combines to del. a+le forms al.  But a + la is written and pronounced a la.

[back to top of page]

9. Verbs.

a. There are four types of verbs in Latino Moderne:

1.Verbs in -AR. 2.Verbs in -ER. 3. Verbs in -IR. 4. Irregular Verbs.

(The verbs that are called "irregular" are usually only so in the present tense and are very easily learned because they are generally used more often than the other verbs. They are really quite "regular" in their "irregularities")

b. There are nine aspects for verbs:

1. Infinitive.

2. Present Tense.

3. Past Tense.

4. Future Tense.

5. Conditional

6. Imperative

7. Active Participle.

8. Gerundive  

9.Passive Participle.

c. There are two numbers for verbs, singular and plural.

d. There are three persons for verbs, 1st, 2nd, & 3rd.

[back to top of page]

f. Regular Verb Forms.

Verbs in -AR  

(amar is the model verb for -ar verbs. All regular -ar verbs will follow the same pattern)

Infinitive

amar  to love

Present Tense

amo       amas   ama    I love,      you(s) love,     he/she/it loves

amamus  amais  aman  we love,    you(pl) love,    they love

Past Tense

amavo      amavas    amava  I loved,    you(s)loved,    he/she/it loved

amavamus  amavais   amavan we loved   you(pl) loved,   they loved

Future Tense

amaro       amaras     amara    I will love,    you(s) will love,    he/she/it will love

amaramus   amarais    amaran   we will love,  you(pl) will love,   they will love

Conditional

amareo       amareas    amarea    I may love,    you(s) may love,    he/she/it may love

amareamus   amareais   amarean  we may love,   you(pl) may love,    they may love

Imperative

ama!  ne ama!  Love!  Do not love!

Active Participle

amante  loving

Gerundive

The use of a gerundive form amando, amanda has been suggested as le amando the one loving, the lover, and may be used.  This usage may also be expressed with the Active Participle, le amante, la amanta  the one loving. With the definite article the Gerundive forms are:

le amando   la amanda  the one loving

le amandos  la amandas  the ones loving

Passive Participle

amate  loved

Verbs in -ER  

(dicer is the model verb for -er verbs. All regular verbs ending in -er will follow this pattern.)

Infinitive

dicer  to say

Persent Tense

dico       dices     dice     I say,  you(s) say, he/she/it says

dicemus   diceis    dicen   we say, you(pl) say, they say

Past Tense

dicevo         dicevas    diceva    I said,  you(s) said,   he/she/it said

dicevamus    dicevais    dicevan   we said, you(pl) said, they said

Future Tense

dicero       diceras     dicera       I will say,    you(s) will say,    he/she/it will say

diceramus   dicerais     diceran     we will say,  you(pl) will say,   they will say

Conditional

dicereo       dicereas    dicerea      I may say,     you(s) may say,    he/she/it may say

dicereamus   dicereais   dicerean     we may say,    you(pl) may say,   they may say

Imperative

dice!  ne dice! Say!   Do not say!

Active Participle

dicente saying

Gerundive

le dicendo  tla dicenda  the one who says

le dicendos  la dicendas the ones who say

Passive Participle

dicite said

Verbs in -IR

(audir is the model verb for -ir verbs. All regular verbs ending in -ir will follow this pattern.)

Infinitive

audir to hear

Present Tense

audio        audias    audi     I hear,    you(s) hear,     he/she/it hears

audiamus    audiais   audian    we hear,   you(pl) hear,   they hear

Past Tense

audivo        audivas     audiva      I heard,       you(s) heard,     he/she/it heard

audivamus    audivais    audivan     we heard,    you(pl) heard,    they heard

Future Tense

audiro        audiras     audira      I will hear,      you(s) will hear,     he/she/it will hear

audiramus    audirais    audiran    we will hear,    you(pl) will hear,    they will hear

Conditional Tense

audireo      audireas   audirea       I may hear,      you(s) may hear,   he/she/it may hear

audireamus  audireais  audirean      we may hear,   you(pl) may hear,   they may hear

Imperative

audi!   ne audi! Hear!   Do not hear!

Active Participle

audiente hearing

Gerundive

le audiendo   la audienda the one who hears

le audiendos  la audiendas the ones who hear

Passive Participle

audite heard

[back to top of page]

Irregular Verbs DAR (DONAR), SER, HABER, & IR.

Don't let the idea of an "irregular" verb form discourage you. Most of them are only irregular in their present tense form and are regular in the other tenses. They are also used so often they become second nature in their use.

DAR (DONAR)

Infinitive

dar (donar) to give

Present tense

doi      das   da    I give,    you(s) give,  he/she/it gives

damus   dais  dan   we give ,  you(pl)give,  they give

Past Tense

donavo      donavas   donava      I gave,      you(s) gave,   he/she/it gave

donavamus  donavais  donavan     we gave,   you(pl) gave ,   they gave

Future Tense

donaro      donaras   donara     I will give,    you(s) will give,   he/she/it will give 

donaramus  donarais  donaran    we will give,  you(pl) will give,   they will give

Conditional

donareo       donareas   donarea       I may give,     you(s) may give,   he/she/it may give

donareamus   donareais   donarean      we may give,    you(pl) may give,   they may give

Imperative

da!   ne da!  Give!  Do not give!

Active Participle

donante giving

Gerundive

le dando    la danda  the one who gives

le dandos  la dandas  the ones who give

Passive Participle

donate  given

SER

Infinitive

ser  to be

Present Tense

soi      eres    es    I am,     you(s) are,   he/she/it is

sumus  sois    son  we are,   you(pl) are,  they are

Past Tense

ero       eras     era    I was,     you(s) were,   he/she/it was

eramus   erais    eran  we were,  you(pl) were,   they were

Future Tense

sero      seras     sera     I will be,     you(s) will be,    he/she/it will be

seramus  serais    seran we will be,    you(pl) will be,   they will be

Conditional

sereo       sereas    serea   I may be,      you(s) may be,    he/she/it may be

sereamus   sereais   serean  we may be,    you(pl) may be,  they may be

Imperative

sia!  ne sia!  Be!  Do not be!

Active Participle

siente  being

Gerundive

le siendo  la sienda  the one being

le siendos la siendas  the ones being

Passive Participle

site been

HABER

Infinitive

haber  to have

Present Tense

he         has     ha   I have,      you(s) have,   he/she/it has

hamus     hais     han  we have ,  you(pl) have,  they have

Past Tense

havo       havas    hava    I had,     you(s) had,     he/she/it had  

havamus   havais    havan  we had,  you(pl) had,    they had

Future Tense

habro        habras      habra   I will have,    you(s) will have,    he/she/it will have

habramus    habrais     habran  we will have,  you(pl) will have,  they will have

Conditional

habreo        habreas     habrea   I may have,    you(s) may have,    he/she/it may have

habreamus    habreais    habrean  we may have,  you(pl) may have,  they may have

Imperative

ha!   ne ha!  Have!  Do not have!

Active Participle

habente  having

Gerundive

le habendo   la habenda  the one having

le habendos  la habendas  the ones having

Passive Participle

habite  had

IR (VADER)  (ir and vader are the same in meaning.)

They may be used as auxillary verbs to form the future tense with the preposition a to with infinitive verbs.  

Examples:

Voi a mangiar mi lunch. I am going to eat my lunch.  

Vadevas a dicer una parola al infante.  You(s) were going to say a word to the child.

Infinitive

ir (vader)  to go

Present Tense

voi        vas      va    I go,   you(s) go,   he/she/it goes

vamus     vais     van  we go,  you(pl) go,  they go

Past Tense

vadevo       vadevas   vadeva    I went,     you(s) went,   he/she/it went

vadevamus   vadevais   vadevan  we went,   you(pl) went,   he/she/it went

Future Tense

vadero       vaderas     vadera    I will go,    you(s) will go,   he/she/it will go

vaderamus    vaderais    vaderan  we will go,  you(pl) will go,  they will go

Conditional

vadereo        vadereas    vaderea     I may go,    you(s) may go,   he/she/it may go

vadereamus    vadereais    vaderean   we may go,  you(pl) may go,   they may go

Imperative  (va and vade are the same in meaning)

va!       ne va!     Go!  Do not go!

vade!    ne vade!  Go!   Do not go!

Active Participle

vadente  going

Gerundive

le vando   la vanda  the one who goes

le vandos  la vandas  the ones who go

Passive Participle

vadite   gone

[back to top of page]

10. Pronouns

a. Pronouns have four case forms:

1. Subject Case

2. Direct Object Case

3. Indirect Object Case

4. Genitive or Possessive Case.

b. Cases:   Subject          Direct Object          Indirect Object                   Genitive (possessive)

Person

    Singular

1st          io I              me  me              mihi to me , for me             mi/mie my, mine

2nd       tu you (thou)    te you (thee)         tibi to you, for you              ti/tie your, yours (thy, thine)

3rdM       ille he           le him            illi/li to him, for him             su/sue his

3rdF        illa  she         la  her              illi/li to her, for her               su/sue or sua hers, her

3rdN       illo it (subject)   lo it (direct object)  illi/li to it for it (indirect object)  su/sue or suo its

(The forms sua and suo may be used to distinguish gender when necessary.When so used they are not governed by the gender of the noun they possess, but by their antecedent. La femina e le marito sua. The woman and her husband.) La femina e le marito sue would also be correct.

    Plural

1st        nos we           nes  us             nobis to us, for us                  nostre our, ours

2nd         vos you(pl)      ves you(direct obj) vobis to you , for you              vostre your, yours

3rdM       illes  they        les them           illis/lis to them, for them           lor/lore their, theirs

3rdF        illas  they       las them            illis/lis to them, for them          lor/lore or lora their, theirs

3rdN      illos they       los them         illis/lis  to them, for them       lor/lore or loro their, theirs

(The forms lora and loro may be used to distinguish gender when necessary, as above for sua and suo)

(Note: In English no gender distincton can be made in the third person plural pronoun, whereas in LM each gender has its distinct pronoun form. Though some may consider this not ideal, it does nevertheless prevent everyone from being assumed into a great genderless void, and aids in clarity.)

Reflexive

       (no subject form)      se him/her/itself    sibi  to, or, for him/her/itself        su/sue him/her/itself's

Subject pronouns may be used with their corresponding verbs for emphasis, clarity, or according to the style of the speaker or writer.The main consideration must always be the clear communication of the idea of the sentence or phrase in wrining or speaking.

Prepositions may be used with either the subject or indirect object forms of the 3rd person singular and plural pronouns. (They will generally be used with the subject forms when needed to distinguish their antecedents)

The word il is used as an introductory particle "there", as,  il era un homine.  there was a man.

[back to top of page]

III. Textos in Latino Moderne

1. LE EVANGELIO SECUNDO SANCTE JOHANNES

Capitulos 1-3

Traducite inar Latino Moderne del texto Grek original.

Capitulo 1.

1. In le principio era le Verbo, e le Verbo era con Deo, e le Verbo era Deo.

2. Iste era in le principio con Deo.

3. Omne cosas eran facite per ille, e sin ille nulle era facite que era facite.

4. In ille era vita, e le vita era le lumine del homines.

5. E le lumine lustra in le tenebras, e le tenebras non lo comprehendevan.

6. Il era un homine inviate de Deo, Johannes era su nomine.

7. Iste veniva pro un testimonio, al fin que testificarea concernente le lumine, que omne personas crederean per ille.

8. Ille non era le lumine, sed que testificarea concernente le lumine.

9. Illo era le ver lumine, qui illumina omne persona veniente inar le mundo.

10. Ille era in le mundo, e le mundo era facite per ille, e le mundo non le cognosceva.

11. Veniva a su propre cosas, e illes qui eran sues non le recipevan.

12. Ma illes qui le recipevan, illis donava le autoritate a ser le infantes de Deo, illis qui creden in su nomine.

13. Qui eran nascite, non per sanguines, nec per le voler del carne, nec per le voler de viro, sed per Deo.

14. E le Verbo era facite carne, e habitava inter nobis, e miravamus su gloria, un gloria como le unigenite con le Patre, plenante de gratia e veritate.

15. Johannes testava concernente ille e clamava, dicente, Iste es ille de qui dicevo, On veni postea mihi qui ha le precedentia antea mihi, proque era antea mihi.

16. E del plenitude sue nos omnes recipevamus, e gratia contra gratia.

17. Proque le lege era donate per Moses, ma le gratia e le veritate era facite per Jesu Christo.

18. Necuno ha vidite Deo jammais, le unigenite Filio qui es in le sino del Patre, exponeva le.

19. E iste es le testimonio de Johannes, quando le Judeos inviavan de Jerusalem, sacerdotes e Levites, pro demandar le, Qui eres?

20. E confessava, e non negava, ma confessava que, Non soi le Christo.

21. E demandavan de ille, Que ergo? Esque tu Elia? E ille dice, Non soi. Esque tu le Propheta? E respondeva, Non.

22. Dicevan ergo illi, Qui eres? que donareamus un responsa illis qui nes inviavan? Que dices concernente tu mesme?

23. Diceva, soi un voce in le deserto clamante, Rectifica le via del Senior, como diceva Isaia le propheta.

24. E illes qui eran inviates eran del Phariseos.

25. E demandevan de ille e dicevan, Proque baptisas, dumque, si tu non eres le Christo, nec Elia, nec le Propheta?

26. Johannes respondeva illis, dicente, io baptiso per aqua, ma un viro sta in vostre medio que vos non sapeis.

27. Ille es qui que veniente postea mihi ha le precedentia antea mihi, concernente que non soi digne a disnodar le corregia de su sandalia.

28. Iste cosas occurrevan in Bethabara, trans le Jordan, ubi Johannes era baptisante.

29. In le die sequente Johannes vide Jesu veniente a illi, e dice, Ecce, le Agno de Deo, qui leva le peccato del mundo!

30. Iste es ille de que dicevo, Postea mihi veni un viro qui ha le precedentia antea mihi, proque ille era antea mihi.

31. E non le sapevo, sed que ille serea manifestate a Israel, pro isto venivo baptisante per le aqua.

32. E Johannes testava, dicente, he mirate le Spirito descendente del celo como una columba, e remaneva super ille.

33. E non le sapevo, sed ille qui inviava me baptisar per aqua, mihi diceva, que ille, sur que tu videras le Spirito descendente e remanente, iste es ille qui baptisa per le Spirito Sancte.

34. E he vidite e testate que iste es le Filio de Deo.

35. In le die sequente Johannes denove stava e duo del discipulos sues.

36. E ille reguardiente Jesus ambulante, dice, Ecce, le Agno de Deo.

37. E le duo discipulos audivan le parolante, e sequevan Jesus.

38. Ma Jesu se dirigeva verso e les mirante sequentes, dice illis, Que cercais? Ma dicevan illi, Rabbi, que es per un interpretation, Maestro, ubi dimoras?

39. Dice illis, Veni e vide. Venivan e videvan ubi demorava, e demoravan con ille durante ille die; E il era aproximativemente le diceme hora.

40. Andreas, le fratre de Simon Petro, era uno del duo qui audivan Johannes e le sequevan.

41. Iste trova prime su fratre Simon, e dice illi, Hamus trovate le Messia, que es per un interpretation, le Christo.

42. E conducava le a Jesus. E Jesu reguardente le diceva, Tu eres Simon, le filio de Jonas, seras vocate Cephas, que es interpretate, Petro.

43. In le die sequente Jesus voleva ir a Galilea; e trova Philippo, e dice illi, Seque mihi.

44. E Philippo era de Bethsaida, le citate de Andreas e Petro.

45. Philippo trova Nathanael, e dice illi, Hamus trovate le de que Moses scribeva in le lege e le prophetas, Jesu le filio de Joseph qui es de Nazaret.

46. E Nathanael diceva illi, Esque pote alicun cosa, que es de Nazaret, ser bon? Philippo dice illi, Veni, e vide.

47. Jesus videva Nathanael veniente a ille, e dice de ille, Ecce, vermente un Israelite in qui non es fraude.

48. Nathanael dice illi, De ubi me cognosces? Jesu responde e dice illi, antea Philippo te voccava, quando eras sub le fico, io te videvo.

49. Nathanael responde e dice illi, Rabbi, tu eres le Filio de Deo! Tu eres le Rege de Israel!

50. Jesu respondeva e dice illi, Proque dicevo tibi, que te videvo sub le fico, credes? Videras cosas plus magnes de istos.

51. E dice illi, Amen, amen, dico vobis, ab ora viderais le celo aperite, e le angelos de Deo ascendentes e descendentes super le Filio del homine.

Capitulo 2.

1.E in le tertia die il era un maritage in Cana de Galilea, e le matre de Jesus era ibi.

2. E Jesus anque era invitate e su discipulos al maritage.

3. E quando illes han una deficientia de vino le matre de Jesu dice illi, Non han vino.

4. Jesu dice illi, Que mihi e tibi, femina? Le hora mie nondum veniva.

5. Su matre dice al servatores, Quecunque ille dicerea vobis, face.

6. E il eran ibi sex vasos de petra, secundo le purification del Judeos, cata uno habente duo e tres metretes.

7. Jesu dice illis, Imple le vasos de aqua. E implevan los al orlo.

8. E dice illis, Hauri nunc, e porta al maestro. E lo portavan.

9. E como le maestro gustava le aqua que era facite vino, e non sape de ubi illo era, (ma le servatores sapevan, qui haurivan le aqua), le maestro vocava le sponso,

10. E dice illi, Omne viro, sta le bon vino prime, e postea le homines imbibevan, alora le inferior. Tu has retenite le plus bon usque nunc!

11. Jesu faceva isto, le principio del signos, in Cana de Galilea, e manifestava su gloria, e su discipulos credevan in ille.

12. Post iste, descendeva a Capernaum, ille e su matre e su fratres e su discipulos, e manevan ibi non multe dies.

13. E le pascha del Judeos era presso, e Jesus ascendeva a Jerusalem.

14. E trovava in le templo les qui vendevan bovas e oves e columbas, e le cambiatores sedentes.

15. E ille, faciente un flagello de cordas, expelleva los ex le templo, e le oves e le bovas, e effundeva le numismas del cambiatores, e inverteva le tabulas.

16. E diceva illis qui vendevan le columbas, Leva istos de hic! Non face le casa del Patre mie un casa del mercantias.

17. E su discipulos memoravan que il es scribite, Le zelo de su casa devorava me.

18. Respondevan le Judeos ergo e dicevan illi, Que signo monstras nobis que tu faces iste cosas?

19. Respondeva Jesus e diceva illis, Dismantella iste sanctuario, e in tres dies io lo levaro.

20. Dicevan le Judeos ergo, Quaranta sex anos iste sanctuario era construite, e tu, in tres dies, lo levaras?

21. Ma parlava del sanctuario de su corpore.

22. Quando, ergo, ille era resurrecite ex le mortes, su discipulos memoravan que parlava isto, e credevan le Scriptura e le verbo que Jesu diceva.

23. E quando ille era in Jerusalem, a le Pascha, durante le festa, multe personas credevan in su nomine, mirantes le signos sues, que faceva.

24. E Jesus non incargava se mesme illis, proque cognosceva omne homines,

25. E proque non ha un necessitate que alicuno testificarea de homine, nam cognosceva lo que era in homine.

Capitulo 3.

1. Il era un homine del Phariseos, Nicodemo era su nomine, un principal del Judaeos.

2. Iste veniva a illi in le nocte e diceva illi, Rabbi, sapemus que tu has venite de Deo como un maestro, nam necuno pote facer iste signos, que tu faces, si non serea Deo con ille.

3. Respondeva Jesus e dice illi, Amen, amen, dico tibi, si non alicuno es nascite de nove, non pote vider le regno de Deo.

4. Dice illi Nicodemo, Como pote un homine nascer quando ille es vetule? Non pote entrar inar le utero del matre sue pro un secunde vice e nascer?

5. Respondeva Jesus, Amen, amen, dico tibi, si non alicuno es nascite de aqua e Spirito, non pote entrar inar le regno de Deo.

6. Lo que es nascite del carne, carne es, e lo que es nascite del Spirito, spirito es.

7. Non meravilia proque dicevo tibi, Vos debeis nascer de nove.

8. Le vento venta ubicunque illo vola, e tu audias le voce sue, ma non sapes de ubi veni e ubi vade. Assi es tote persona qui es nascite del Spirito.

9. Respondeva Nicodemo e dice illi, Como iste cosas poten ser?

10. Respondeva Jesus e dice ille, Eres tu le maestro de Israel, e iste cosas non cognosces?

11. Amen, amen, dico tibi, que, lo que sapemus, dicemus, e lo que hamus vidite testificamus, e le testimonio nostre non recipeis.

12. Si dicevo vobis le cosas que son in la terra, e non credeis, como credereais si dicereo vobis le cosas que son in le celo?

13. E necuno ha ascendite al celo, si non ille qui ha descendite del celo, le Filio del Homine, qui es in le celo.

14. E como Moses elevava le serpente in le deserto, assi debe elevar le Filio del Homine,

15. Al fin que tote persona qui crede in ille, non perira, ma ha le vita eterne.

16. Proque de tal maniera amava Deo le mundo, que donava su unigenite Filio, al fin que tote persona qui crede in ille, non perira ma ha le vita eterne.

17. Nam Deo non inviava su Filio in le mundo al fin que ille judicarea le mundo, ma que le mundo serea salvate per ille.

18. Le credendo in ille non es condemnate, ma le non credendo jam es condemnate, proque ille non ha credite in le nomine del unigenite Filio de Deo.

19. E isto es le condemation, que le lumine ha venite in le mundo, e le homines amavan le tenebras plus que le lumine, proque le actos lores eran mal.

20. Proque tote persona qui practica le mal odia le lumine e non veni al lumine, que non serean dismascate le actos sues.

21. Ma le persona qui face le veritate veni al lumine, que serean manifestate su actos, proque son facites in Deo.

22. Postea iste cosas veniva Jesus e su discipulos a la terra Judea, e maneva ibi con illes e baptisava.

23. E Johannes era anque baptisante in Aenon proxime Salem, proque multe aquas eran ibi. E illes venivan e eran baptisates.

24. Nam Johannes nondum era jectate inar carcere.

25. Il era, ergo, un disputation del discipulos de Johannes con un Judaeano concernente purification.

26. E venivan a Johannes e dicen illi, Rabbi, ille qui era con tibi trans le Jordan, re que tu has testificate, ecce, ille baptisava, e tute personas venian illi.

27. Respondeva Johannes e diceva, Un homine non pote reciper nihil, si illo non hava site donate illi del celo.

28. Vos mesmes testifican que dicevo, io non soi le Christo, ma que io he site inviate antea ille.

29. Ille qui ha la sponsa le sponso es; ma le amico del sponso, qui stante e audiente le, gaude con gaudio per le voco del sponso. Iste, ergo, le gaudio mie, ha site plenate.

30. Ille debe crescer, ma io debo diminuer.

31. Ille qui veni de super es super omnes. Ille qui es de la terra, de la terra es, e parla de la terra. Ille qui veni del celo es super omnes.

32. E lo que ille ha vidite e audite, a isto ille testa, e necuno recipe su testimonio.

33. Ille qui recipe le testimonio sue ha certificate que Deo es ver.

34. Nam ille que Deo inviava parla le palabras de Deo, nam Deo non da le Spirito per un mesura.

35. Le Patre ama le Filio e donava tote cosas in su mano.

36. Ille qui crede in le filio ha le vita eterne; ma ille qui disobedi le Filio non videra le vita, ma le ira del Deo resta in ille.

__________________

[back to top of page]

Le Prime Epistola de Johannes

Capitulo 1.

1. Lo que era ab le principio, lo que hamus audite, lo que hamus vidite per oculos nostres, lo que miravamus, e nostre manos toccavan, concernente le parola del vita,

2. (E le vita era manifestate, e hamus vidite, e testamus, e annunciamus vobis le vita eterne, que era con le Patre, e era manifestate nobis),

3. Lo que hamus vidite e audite, annunciamus vobis, al fin que vos anque hais un communion con nobis; e nostre communion es con le Patre e con su Filio Jesu Christo;

4. E iste cosas scribemus vobis al fin que vostre gaudio sera complite.

5. E isto es le annunciation que hamus audite de ille e annunciamus vobis: que Deo es lumine, e in ille es nulle tenebras.

6. Si dicemus que hamus un communion con ille, e ambulamus in le tenebras, mentimus, e non practicamus le veritate.

7. Ma si ambulamus in le lumine, como ille es in le lumine, hamus un communion le uno con le altere, e le sanguine de Jesu Christo, su Filio, purifica nes ab omne peccato.

8. Si dicemus que non hamus peccato, nes mesmes illudemus, e le veritate non es in nobis.

9. Si confessamus nostre peccatos, ille es fidel e juste a pardonar nes de nostre peccatos, e purificar nes ab omne iniquitate.

10. Si dicemus que non peccavamus, facemus le un mentitor, e su parola non es in nobis.

Capitulo 2.

1. Mi infantes, scribo vobis iste cosas al fin que non peccais. E si on peccarea, hamus un advocato con le Patre, Jesu Christo le juste.

2. E ille es le propitiation pro nostre peccatos, e non solmente pro le nostres, ma anque pro illos del tote mundo.

3. E per isto sapemus que le cognoscemus, si observamus su commandamentos.

4. Ille qui dice, io le cognosco, e non observa su commandamentos, es un mentitor, e le veritate non es in iste persona.

5. Ma quicunque observa su parola, vermente in iste persona es perfectionate le amor de Deo. Per iste sapemus que sumus in ille.

6. Ille qui dice que se remane in ille debe ambular como ille anque ambulava.

7. Fratres, non scribo vobis un nove commandamento, ma un vetule commandamento, que havais ab le principio. Le vetule commandamento es le parola que audivais ab le principio.

8. De nove, scribo vobis un nove commandamento, que es ver in ille e in vobis; proque transpassa le tenebras, e le ver lumine jam luce.

9. Ille que dice que se es in le lumine, e odia su fratre, es totevia in le tenebras.

10. Ille qui ama su fratre remane in le lumine, e un scandalo non es in ille.

11. Ma ille qui odia su fratre es in le tenebras, e ambula in le tenebras, e non sape ubi se va, proque le tenebras cecava su oculos.

12. Scribo vobis, infantes, proque vostre peccatos son pardonate pro su nomine.

13. Scribo vobis, patres, proque cognosceis le qui es ab le principio. Scribo vobis, juvenes, proque hais triumphate super le maligno. Scribo vobis, pueros, proque cognosceis le Patre.

14. Scribevo vobis, patres, proque cognosceis le qui es ab le principio. Scribevo vobis, juvenes, proque sois forte, e le parola de Deo remane in vobis, e hais triumphate super le maligno.

15. Ne ama le mundo, nec le cosas que son in le mundo. Si on ama le mundo, le amor del Patre non es in ille.

16. Proque toto que es in le mundo, le concupiscentia del carne, e le concupiscentia del oculos, e le superbia del possessiones, non es del Patre, ma es del mundo.

17. E le mundo transpassa, e su concupiscentia, ma ille qui practica le voler de Deo remane in eternitate.

18. Infantes, il es le ultime hora: e como audivais que le antichristo veni, e nunc multe antichristos existen, assi sapemus que il es le ultime hora.

19. Illes vadevan ab nobis, ma illes non eran de nobis; ma vadevan al fin que il sera manifestate que illes omnes non son de nobis.

20. E hais un unction del Sancto, e sapeis omne cosas.

21. Non scribevo vobis proque non sapeis le veritate, ma proque lo sapeis, e proque nulle mendacio es del veritate.

22. Qui es le mentitor, si non ille qui nega que Jesus es le Christo? Isto es le antichristo, qui nega le Patre e le Filio.

23. Quicunque nega le Filio non ha le Patre. Ille qui confessa le Filio anque ha le Patre.

24. Lo, ergo, que audivais ab le principio, que illo remane in vobis. Si lo que audivais ab le principio remane in vobis, vos anque remaneis in le Filio e in le Patre.

25. E isto es le promessa que ille nobis promitteva, le vita eterne.

26. Scribevo iste cosas vobis concernente illes qui ves illuden.

27. E vos, le unction que recipevais remane in vobis, e non hais un necessitate que alcuno ves insenia, ma como le mesme unction ves insenia concernente omne cosas, e illo non es un mendacio, e como ves inseniava, remane in illo.

28. E nunc, infantes, remane in ille; al fin que quando ille sera manifestate habramus confidentia, e non vergonia ante ille in su venita.

29. Si sapeis que ille es juste, sape que omne persona qui practica le justitia es nascite de ille.

Capitulo 3.

1. Ecce le genere del amor que le Patre ha donate nobis, que sumus vocate le infantes de Deo. Pro iste causa le mundo non nes cognosce, proque illo non le cognosceva.

2. Amates, nunc sumus le infantes de Deo, e lo que seramus non es jam manifestate; ma sapemus que quando ille es manifestate seramus como ille, proque videramus le como ille es.

3. E omne persona, qui ha iste sperantia in se, purifica se mesme, como ille es pur.

4. Omne persona qui practica peccato anque practica le illegalitate, e peccato es illegalitate.

5. E sapeis que ille era manifestate al fin que ille levarea nostre peccatos, e peccato non es in ille.

6. Omne persona qui remane in ille non pecca. Omne qui pecca nec ha le vidite, nec ha le cognoscite.

7. Infantes, que illude ves necuno. Ille qui practica justitia es juste, como ille es juste.

8. Ille qui practica peccato es del diabolo, proque le diabolo pecca ab le principio. Pro iste causa le Filio de Deo era manifestate, pro disfacer le obras del diabolo.

9. Quecunque es nascite de Deo non practica peccato, proque su grana remane in ille, e non pote peccar, proque ille es nascite de Deo.

10. Per isto son manifestate le infantes de Deo e le infantes del diabolo: Quicunque non practica justitia non es de Deo, nec ille qui non ama su fratre.

11. Proque iste es le annunciation que audivamus ab le principio, que debemus amar le uno le altere.

12. Non como Cain qui era del maligno, e massacrava su fratre. E proque ille massecrava le? Proque su obras eran mal, e illos de su fratre eran juste.

13. Ne meravilia, fratres, si le mundo ves odia.

14. Sapemus que sumus translatate ex le morte in le vita, proque amamus le fratres. Ille qui non ama su fratre remane in le morte.

15. Omne persona qui odia su fratre es un homicida, e sapeis que nulle homicida ha le vita eterne remanente in se.

16. Per isto cognoscemus le amor, proque como ille deponeva su anima pro nobis; debereamus deponer anque nostre animas pro le fratres.

17. Ma certemente, ille qui ha le possessiones del mundo, e vide su fratre qui ha un necessitate, e claude su compassiones interior contra ille, como es le amor de Deo in ille?

18. Mi infantes, que ne amamus per parola, nec per lingua, ma per obra e per le veritate.

19. E per isto sapemus que sumus del veritate, e persuaderamus nostre cordias ante ille.

20. Proque si le cordias nostres nes condemnan, Deo es plus magne que nostre cordias e cognosce omne cosas.

21. Amates, si nostre cordia non nes comdemna, hamus confidentia con Deo.

22. E quecunque requestamus, recipemus de ille, proque observamus su commandamentos, e practica le cosas que son agradabile ante ille.

23. E isto es su commandamento, que credemus in le nomine del Filio sue Jesu Christo, e amamus le uno le altere, como ille dava nobis un commandamento.

24. E ille qui observa su commandamentos remane in ille, e ille in se. E per isto sapemus que ille remane in nobis, per le Spirito que ille nobis donava.

Capitulo 4.

1. Amates, ne crede omne spiritos, ma prova le spiritos, si illes son de Deo; proque multe pseudoprophetas son vadite in le mundo.

2. Per isto cognosceis le Spirito de Deo; omne spirito qui confessa que Jesu Christo ha venite in le carne es de Deo.

3. E omne spirito qui non confessa que Jesu Christo ha venite in le carne non es de Deo, e isto es illo que es del antichristo, de que audivais que illo veni, e nunc es jam in le mundo.

4. Sois de Deo, infantes, e hais triumphate super illes , proque plus magne es ille qui es in vobis que ille qui es in le mundo.

5. Illes son del mundo. Pro iste causa parlan del mundo, e le mundo les audi.

6. Sumus de Deo. Ille qui cognosce Deo nes audi. Per isto cognoscemus le Spirito del veritate e le spirito del error.

7. Amates, que amamus le uno le altere, proque amor es de Deo, e omne persona qui ama es nascite de Deo e cognosce Deo.

8. Ille qui non ama, non cognosce Deo, proque Deo es amor.

9. Per isto era manifestate le amor de Deo inter nobis, proque Deo inviava su Filio ungenite in le mundo, al fin que vivereamus per ille.

10. In isto es le amor, non que amavamus Deo, ma que ille nes amava, e inviava su Filio como un propitiation pro nostre peccatos.

11. Amates, si Deo assi nes amava, debemus anque amar le uno le altere.

12. Necuno ha vidite Deo jammais, si amamus le uno le altere Deo remane inter nobis, e su amor es perfectionate in nobis.

13. Per isto sapemus que remanemus in ille, e ille in nobis, proque ille donava nobis su Spirito.

14. E hamus vidite e testificamus que le Patre inviava le Filio a ser le Salvator del mundo.

15. Quicunque confessa que Jesus es le Filio de Deo, Deo remane in ille, e ille in Deo.

16. E hamus cognoscite e credite le amor que Deo ha pro nobis. Deo es amor, e ille qui remane in le amor remane in Deo, e Deo in ille.

17. Per isto su amor es perfectionate in nobis, al fin que habreamus confidentia in le die del judicamento, proque como ille es, sumus anque in iste mundo.

18. Timor in amor non es, ma le amor perfecte ejecta le timor, proque le timor ha tormento. Ma, ille qui ha le timor non es perfectionate in le amor.

19. Amamus le, proque ille nes amava primarimente.

20. Si alcuno dice, Io amo Deo, e odia su fratre, ille es un mentitor; proque, ille qui non ama su fratre que ille vide, como pote amar Deo que ille non vide?

21. E hamus iste commandamento de ille, que ille qui ama Deo, debe amar anque su fratre.

Capitulo 5.

1. Omne persona qui crede que Jesus es le Christo es nascite de Deo, e omnes qui aman le, qui les nasceva, aman anque le qui es nascite de ille.

2. Per isto cognoscemus que amamus le infantes de Deo, quando amamus Deo, e observamus su commandamentos.

3. Proque isto es le amor de Deo, que nos observamus su commandamentos; e su commandamentos non son penose.

4. Proque omne persona qui nascite de Deo triumpha super le mundo. E isto es le victoria que triumphava super le mundo: le fide nostre.

5. Qui es ille que triumpha super le mundo. si non ille qui crede que Jesus es le Filio de Deo?

6. Isto es ille qui vadeva per le aqua e le sanguine, Jesu le Christo; non solmente per le aqua, ma per le aqua e le sanguine. E le Spirito es le testificator, proque le Spirito es le veritate.

7. Proque il son tres qui testifican in le celo, le Patre, e le Parola, e le Spirito Sancte, e iste tres son uno.

8. E il son tres qui testifican in le tero, le Spirito, e le aqua, e le sanguine, e iste tres son de accordo como uno.

9. Si recipemus le testimonio del homines, le testimonio de Deo es plus magne, proque isto es le testimonio que ille ha testificate concernente su Filio.

10. Ille qui crede in le Filio de Deo ha le testimonio in se mesme; ille qui non crede Deo, faceva le un mentitor, proque non credeva le testimonio que Deo ha testificate concernente su Filio.

11. E isto es le testimonio, que Deo donava nobis le vita eterne, e iste vita es in su Filio.

12. Ille qui ha le Filio ha le vita; ille qui non ha le Filio de Deo non ha le vita.

13. Scribevo iste cosas vobis, qui credeis in le nomine del Filio de Deo, al fin que sapeis que vos hais le vita eterne, e al fin que credeis in le Filio de Deo.

14. E isto es le confidentia que hamus in ille, que si requestamus alicun cosa que es secundo su voler, ille nes audi.

15. E si sapemus que ille nes audi, sapemus que pro quecunque cosa que requestareamus, habramus le cosas que requestavamus de ille.

16. Si un persona vide su fratre peccante un peccato que non es a morte, iste pote requestar, e ille li donara le vita pro illes qui non peccan a morte. Il es un peccato que es a morte. Non dico que ille requestara concernente illo.

17. Omne iniquitate es peccato, e il es un peccato que non es a morte.

18. Sapemus que omne persona qui es nascite de Deo non pecca; ma ille qui es nascite de Deo guarda se mesme, al fin que le maligno non le tocca.

19. Sapemus que sumus de Deo, e tote le mundo jace in le maligno.

20. Ma sapemus que le Filio de Deo ha venite e donava nobis un comprehension, al fin que cognoscemus le qui es ver; e sumus in ille qui es ver, in su Filio Jesu Christo. Isto es le ver Deo e le vita eterne.

21. Infantes, guarda ves mesmes contra le idolos. Amen.

___________________

[back to top of page]

Le Credo de Nicea

Credemus in uno Deo,

Le Patre omnipotente, Creator del celo e la terra,

de omne cosas visibles e invisibles.

E in uno Domino Jesu Christo,

Le unigenito Filio de Deo,

Ingenerate del Patre ante omne seculos.

Deo de Deo, Lumine de Lumine, Deo ver de Deo ver,

Ingenerate, non facite, del mesme substantia con le Patre,

Per qui omne cosas eran facite.

Qui pro nobis homines, e pro nostre salvation descendeva del celo,

E era incarnate per le Spirito Sancte de Maria virgine,

E era facite homine.

Ille era crucifixite etiam pro nobis sub Pontio Pilato,

Passiva e era interrate,

Le tertie die resurrecteva, secundo le Scripturas.

Ille ascendeva al celo, e sede al dextra del Patre.

Ille venira denove con gloria, a judicar le vives e le mortes,

E su regno non habra un fin.

Credemus in le Spirito Sancte, Le Domino e le Dando del vita,

Qui procede del Patre e del Filio,

Qui simul con le Patre e le Filio es adorate e glorificate,

Qui parlava per le prophetas.

Credemus uno Sancte Ecclesia, Catholic e Apostolic.

Nos recognoscemus uno baptismo pro le pardono del peccatos;

E speramus le resurrection del mortes,

E le vita del mundo futur. Amen.

________________

[back to top of page]

Le Oration del Domino

Patre nostre, qui es in le celos,

sanctificate sia ti nomine!

Que veni ti regno!

Sia tu volo facite, como in le celo, assi sur la terra!

Nostre pan necessari da nobis hodie,

E pardona nobis le debitas nostres,como anque pardonamus le debitores nostres.

E ne induce nes inar le tentation, ma libera nes ab le maligno,

Proque le regno e le potentia e le gloria son ties por tote le epochas. Amen.

[back to top of page]

Le Texto Babel

Genesis 11:1-9, del Biblia Hebraica Stuttgartensia

Le dato de traduction: 6 decembre 1996

1. E tote la terra era de uno lingua, e del mesme parolas.

2. E il era que quando illes eran exiliate del oriente, que venivan a un plateau in la terra Shinar, e habitavan ibi.

3. E un homine diceva a su proximo, Vamus! Que facemus briccas pro un edificio, e que incendiamus los per foco. E havan pro lor uso le briccas como petras, e pice era pro lor uso como mortero.

4. E dicevan, Vamus! Que construemus pro nobis un citate e un turre, e le capite sue sera in le celo; e que facemus pro nobis un nomine de parvor que sereamus dispersate trans le facie de tote la terra.

5. E Jehovah descendeva a vider le citate e le turre que le filios del homine eran construente.

6. E Jehovah diceva, Ecce, le populo es uno, e lor lingua es uno pro illis totes; e isto, que han comenciate facer...e nunc, nihil de tote que intrigarean facer sera impedite.

7. Vamus! Que descendemus e confundemus lor lingua ibi, al fin que un homine ne poterea comprehender le lingua del proximo sue.

8. E Jehovah los dispersava de ibi trans le facie de tote la terra, e cessavan construer le citate.

9. Pro iste causa le loco es vocate Babel, proque ibi Jehovah confundeva le lingua de tote la terra, e anque Jehovah los dispersava de ibi trans le facie de tote la terra.

_________

Translation of LM "Babel Text" back into English:

1. And all the earth was of one language, and of the same words.

2. And it was that when they were exiled from the East, that they came to a plateau in the land of Shinar, and they dwelt there.

3. And a man said to his neighbor, Let's Go! Let us make bricks for a building, and let us burn them with fire. And they had for their use the bricks as stones, and pitch was for their use as mortar.

4. And they said, Let's go! Let us construct for us a city and a tower, and its head will be in the heaven; and let us make for us a name from fear that we may be dispersed across the face of all the earth.

5. And Jehovah descended to see the city and the tower which the sons of the man were constructing.

6. And Jehovah said, Behold, the people are one, and their language is one for them all; and this, which they have commenced to do...and now, nothing of all which they may scheme to do will be impeded.

7. Let's go! Let us descend and confound their language there, to the end that a man may not be able to comprehend the language of his neighbor.

8. And Jehovah dispersed them from there across the face of all the earth, and they ceased to construct the city.

9. For this cause the place is called Babel, because Jehovah confused there the language of all the earth, and also Jehovah dispersed them from there across the face of all the earth.

________

End of texts

________

[back to top of page]

Le Fin/The End.

(Iste lingua excellente era facite per una MAC!)

Last worked on: 31December 1996

Copyright, David Theodore Stark, 1996. <dtstark@snowcrest.net> 1