Millennium Book

รวมเรียงร้อยบทกลอนที่รัก ๔

รวม(เรียง)ร้อย บทกลอน(ที่)รัก ๔

                      ค่าล้ำเกินคำธรรมดา
                    ความรักเจ้าเอ๋ย
                    ไม่เคยเข้าใจไม่รู้จัก
                    เพียงนามความนัยสงสัยนัก
                    มาปักกลางใจในพริบตา
                    เลือนเลือนเหมือนฝัน
                    ปลื้มสุขกระสันหรรษา
                    ค่าล้ำเกินคำธรรมดา
                    สบตากับเจ้าจึงเข้าใจ

                                 ฆนรต

 

     ห่างไกล....
     คิดถึงกันบ้างไหม
     ห่างไกลให้ห่วงหา
     ห่วงหวงยามห่างตา
     ร้องหาด้วยห่วงใย

     ห่างไกลใจห่างเหิน
     หมางเมินกันหรือไร
     เธออยู่แห่งหนไหน
     หัวใจฉันไห้หา

     หวงห่วงยอดดวงใจ
     หวงใยเจ้าแก้วตา
     เฝ้ารอวันเวลา
     รักคืนมาเหมือนดังเดิม
          ....ธุลีทราย

Thailand

                          "ปากกับใจ"
                    เมื่อรักไม่ได้ก็ไม่รัก
                    ไม่เห็นจักเกรงการณ์สถานไหน
                    ไม่รักกูกูก็จะ   ไม่รักใคร
                    เอ๊ะ! น้ำตากูไหลทำไมฤๅ

                       สุจิตต์   วงษ์เทศ

หลับตาเมื่อคราก่อน
เป็นเพียงการพักผ่อน   ที่อ่อนล้า
แต่วันนี้...ฉันขอหลับตา
เพื่อค้นหา  บางสิ่งที่หายไป
ฉันทำหล่นหาย  หลายกาลก่อน
ไม่รู้ว่ามันซ่อนอยู่ที่ไหน
ฉันไม่รอขอถามใคร
ฉันขอหยุดใจถามตัวเอง
ดวงดาว..."สุเทพ"

    

Thailand

 

ณ  ที่นี้อยู่ที่ไหนเราไม่รู้
รู้แต่อยู่ไม่ไกลต้องไปถึง
มีความหวังวาดไว้ใฝ่คะนึง
เป็นที่ซึ่งสารมรถอาจได้มา

อาจเป็นจุดจุดหนึ่งที่มีครบ
ความสงบความงามความสง่า
สิ่งสำหรับรับรองของชีวา
ความมีค่าของชีวิตนิจนิรันดร์

ไพเราะมากแต่เสียดายไม่ทราบว่าใครแต่ง ใครทราบวานช่วยบอกที

                       บางส่วนจาก "จันทร์เจ้าขา"
              งามจันทร์ข้างขึ้นเด่น              เดือนหงาย
    ส่องสดทรงกลดฉาย                         ฉ่ำฟ้า
    ตัวฉันยิ่งยลสบาย                             บานเบิก
    เดินเที่ยวเล่น   ทั่วหล้า                      ลอดเลี้ยวชมจันทร์

                      เนาวรัตน์    พงษไพบูลย์

 

                            อนันตกาลผันผ่านมานานเนิ่น
            หมู่สัตว์เดินวนเวียนไปไร้จุดหมาย
            เกิดแก่ลับดับดิ้นสิ้นชีพตาย
            มิวางวายหลุดล่วงบ่วงแห่งมาร

                     สณ. สมพร  พันธ์มณี
           

แม้ท้อ   ก็อย่าเพิ่งไปถอย
แม้เกิดถอยก็อย่าไปถอน
แม้เกิดถอนบ้าง  ก็อย่าไปทิ้ง
แล้วพยายามเพิ่มเพียร  พอกพูน
จนเกิดพลังที่กล้าแกร่ง

Thailand

            
                   อิฐ...ก้อนหนึ่งอาจไม่มีค่า
                    แต่ถ้าอิฐ...ก้อนนั้นมีคุณสมบัติเป็นอดีต
                    อิฐก้อนนั้นย่อมจะประมาณค่ามิได้

                      
      สุจิตต์   วงษ์เทศ

                  "TELL ME"

Extremely white fog in the front
Separates me
From things.
Is there only me in the world
Sad, lonely,
And in pain?
Oh, fog embrace me tight
And please,
Tell me
I am not alone in this world.
Please,
Tell me
Before I shall say Good Bye.

"Wiroon  Tungcharoen"

Thailand

You are Poet2543

Logo0047smooth.gif (3627 bytes)
poet2543@hotmail.com | poet2543@7smooth.com
7Smooth.com Group
Copy Right 1999